Η αγαπημένη μας Πρόεδρος της Βουλής με θλίψη και οργή κατέθεσε την αντίδρασή της για την κατάλυση της Δημοκρατίας και του κοινοβουλευτισμού εν ονόματι της άμεσης συμμόρφωσης στα υπογεγραμμένα. Ασφαλώς....για ποιά δημοκρατία και για ποιόν κοινοβουλευτισμό μπορούμε να μιλάμε, όταν στην υπογραφείσα συμφωνία προβλέπεται υποχρέωση της Βουλής να ψηφίσει... Είναι δυνατόν να “υποχρεούται” να ψηφίσει η Βουλή σε μια δημοκρατική χώρα; Είναι δυνατόν να διαβάσουν οι βουλευτές 900 σελίδες σε μερικές ώρες και να έχουν γνώμη; ασφαλώς όχι! Ναί! Η αγαπημένη Πρόεδρος έχει δικιο. Η απορία μου ειναι η ακόλουθη: Την σύμβαση προσχώρησης στην Ε.Ε. Την έχει διαβάσει; Οι λοιποί βουλευτές, που εξανίστανται για την κατάλυση της Δημοκρατίας την έχουν διαβάσει; Δεν θυμούνται την κα Άννα Ψαρούδα - Μπενάκη, που δήλωσε ευθέως ότι με την προσχώρηση αυτή εκχωρούμε ένα μεγάλο κομμάτι της εθνικής μας ανεξαρτησίας; Δεν θυμούνται ότι την δηλωση αυτή επανέλαβε και ο τοτε Πρόεδρος της Δημοκρατίας; Πού ήσαν τότε τα κόμματα, που τώρα εξάνίστανται στην διαπίστωση αυτή; Πού ήσαν οι παλιοί, βουλευτές, που εξακολουθούν να βρίσκονται στη Βουλή; Αντέδρασαν τότε; δεν θυμάμαι κάτι τέτοιο. Κατέβασε τον κόσμο στους δρόμους η αριστερά; Αν όχι γι αυτό, γιατί τότε θα κατεβάζαμε τον κόσμο; ήταν λιγότερο σημαντικό από τα συνδικαλιστικά αιτήματα, για τα οποία κατέβαζαν τον κόσμο στο δρόμο κάθε τόσο; Το βάρος των τότε λαθών το αισθανθήκαμε τώρα! Λίγο αργά νομίζω. Τώρα καταλάβαμε ότι η ένταξή μας στην Ε.Ε. ήταν καταστροφική, τόσο για την οικονομία όσο και για την εθνική μας ανεξαρτησία και την δημοκρατία.Όταν υπογράφαμε τις συμβάσεις τότε δεν διαβάζαμε τί υπογράφαμε ή είμαστε ανίκανοι να αναλύσουμε το περιεχόμενό τους και τις συνέπειές τους; Εν τω μεταξύ, στο πλαίσιο της συμμετοχής μας στην Ε.Ε., και συμμορφούμενοι στα όσα μας επέβαλαν καταφέραμε να καταστρέψουμε όλες τις υποδομές της χώρας, να υποβαθμίσουμε την αυτάρκεια της χώρας σε τρόφιμα, εφαρμόζοντας τις επιβεβλημένες ποσοστώσεις, που μας απαγορεύουν την κτηνοτροφική και γεωργική παραγωγή πέραν ενός ποσοστού, καθιστώντας μας από εξαγωγική σε εισαγωγική χώρα σε προϊόντα, που ειχαμε επάρκεια και ανώτερη ποιότητα. Καταστρέψαμε την βιομηχανία της χώρας, τροφοδοτήσαμε τον άμετρο καταναλώτισμό των εισαγομένων, με ανακυκλούμενα δάνεια. Η ύπαρξη όλων των παρα πάνω, που χάσαμε είναι η απαραίτητη προϋπόθεση για την επαναφορά στην προηγούμενη κατάσταση. Με δυό λόγια δεν μπορείς απλά με μια απόφαση να επαναφέρεις τα πράγματα στην προτέρα κατάσταση αν δεν έχεις βιομηχανία, δεν έχεις αγροτική και κτηνοτροφική παραγωγή ικανή να σου παρέχει αυτάρκεια. Άρα αυτό που προέχει πρίν από οποιαδήποτε “εναλλακτική λύση” είναι η δημιουργία προϋποθέσεων ώστε αυτή να είναι εφικτή χωρίς χρεωκοπία, κλείσιμο εισαγωγικών εταιρειών, δελτία στα τρόφιμα κλπ. 

Το νέο μνημόνιο, που υπογράψαμε κάτω από καθεστώς απόλυτου εκβιασμού είναι χειρότερο από τα προηγούμενα, αντιαναπτυξιακό και δεν υπόσχεται καμία βελτίωση της οικονομίας. Το μόνο καλό είναι ότι αποφύγαμε την απόλυτη καταστροφή, ελλέιψει πραγματικών και εφικτών εναλλακτικών λύσεων. Ας μην κρυβόμαστε πίσω από το δάκτυλό μας. Το νέο μνημόνιο δεν είναι εφαρμόσιμο και δεν προκειται να εφαρμοστεί. Το ξέρουν όλοι, συμπεριλαμβανομένων και των Γερμανών. Υπεγράφη εκβιαστικά όχι για να εφαρμοστεί αλλά γιατί έπρεπε η Γερμανία να καταγάγει “νίκην λαμπράν” εις βάρος των Ελλήνων και της θρασσυτάτης κυβερνήσεώς της και κατ επέκτασιν εις βάρος της Ευρωπαϊκής αριστεράς. Ήδη τα ποσοστα της Ισπανικής αριστεράς πέφτουν. Ήταν καί θέμα γοήτρου για την Γερμανία. Τώρα το γόητρο ικανοποιήθηκε, η αριστερά νικήθηκε, και ο δρόμος ανοίγει για μια πραγματική διαπραγμάτευση με στόχο μια πραγματική λύση. Η Ελλάδα έχασε στην διαπραγμάτευση και τσαλακώθηκε το γόητρό της. Η Γερμανία όμως κάθε άλλο παρά ευχαριστημένη πρέπει να αισθάνεται παρ ότι πέτυχε ουσιαστικά όλους τους στόχους της. Υπέστη βαριά ηθική ήττα, αμφισβητείται ανοιχτά η κηδεμονία της επί της λοιπής Ευρώπης και δρομολογούνται σημαντικές αλλαγές.. Αν καταφέρουμε να μην βγάλουμε τα μάτια μας μόνοι μας και περιμένουμε λίγο θα δούμε αλλαγές, που δεν φανταζόμαστε.
Η κυβέρνηση πρέπει επί τέλους να ωριμάσει. Ήδη η προσγείωση ήταν απόλυτη και η στροφή στον πολιτκό ρεαλισμό είναι ορατή. Δυστυχώς το μεγάλο μας τσίρκο διαθέτει όλα τα ειδη των ζώων. Παγώνια, τσαλαπετεινούς και μπούφους! Αυτάρεσκους ναρκίσσους με κρυφές προσωπικές αντζέντες, ιδεολογικούς αμύντορες, που γι αυτούς προέχει η ιδεολογική καθαρότητα και συνέπεια και όχι η σωτηρία της χώρας και μπούφοι, που εξακολουθούν να πιστεύουν ότι οι ευσεβείς πόθοι τους είναι υλοποιήσιμοι και διατυπώνουν και την πιό απίθανη κι εξωπραγματική θεωρία ως εναλλακτική λύση. Η ανάγκη για προσγείωση στην πραγματικότητα είναι απόλυτα επιτακτική. Δεν υπάρχει περιθώριο για άλλα λάθη κι αυταπάτες. Τα μέχρι τωρα λάθη στοίχισαν στον Ελληνικό λαό αρκετά δις....Αυτό που πρέπει να γίνει απο δώ και πέρα είναι η αναδόμηση της οικονομίας με βασικό στόχο την δημιουργία αυτάρκειας έτσι ώστε η έξοδος και η επαναφορά στο εθνικό νόμισμα να ειναι εφικτη και λιγότερο καταστροφική όσο γίνεται πιό γρήγορα. Θα πρέπει να διαπραγματευτούμε σκληρά το θέμα των ποσοστώσεων, που υπονομεύουν την αυτάρκεια του τόπου. Είναι πολύ πιό σημαντικό από το να εξαντλούμε την διαπραγματευτική μας ισχύ στα ποσοστά του ΦΠΑ. Ασφαλώς θα πρέπει να γίνουν όλες εκείνες οι αλλαγές που αποτελούν τροχοπέδη στην πρόοδο και την ανάπτηξη. Δυστυχώς από το 1830 μέχρι σήμερα καταφέραμε να είμαστε ένα κράτος δυτικότροπο αλλά με βαθύτατα ανατολίτικες συνήθειες και θεσμικές λειτουργίες. Αυτό πρέπει να αλλάξει εδω και τώρα. Εν τω μεταξύ περιμένετε τις αλλαγές που έρχονται και μην ξεχνάτε: κάθε συμφωνία ισχύει μέχρι να υπογραφεί η νεότερη. Θεωρώ ότι η νεότερη έρχεται και μάλιστα σύντομα. Θα μου πείτε: Και πώς θα γίνουν; με μια κυβέρνηση, που τα θαλάσσωσε και απέτυχε σε όλους της τους στόχους; Ναί με αυτήν. Για τον απλούστατο λόγο ότι κανείς άλλος δεν θέλει την καυτή πατάτα τώρα. Όλοι είναι διατεθημένοι να “βάλουν πλάτη” αλλά ουδείς να κυβερνήσει. Αυτός ο δυστυχής λαός έχει να επιλέξει ανάμεσα σε άπειρους αιθεροβάμονες και τους άλλους που έχουν χάσει προ πολλού την έξωθεν καλή μαρτυρία, αυτούς που υπεδείκνυαν στους δανειστές το κλείσιμο των Τραπεζών ως μέσο πίεσης στην κυβέρνηση ; (βλ δηλώσεις Γεωργιάδη στις Βρυξέλλες) Είναι λοιπόν η παρούσα κυβέρνηση καταδικασμένη από την ιστορία να πετύχει και σ αυτό πρέπει να συμβάλλουμε όλοι πρωτίστως με την καλόπιστη κριτική μας και τις προτάσεις μας. Θα πρέπει να κατανοήσουμε ότι η επιτυχία ή η αποτυχία τη κυβέρνησης αφορά την επιβίωση της χώρας και όχι ενός ή δύο κομμάτων, που κάνουν ότι μπορούν για να επιβεβαιώνουν τους επικριτές τους (βλ επιλογές προσώπων στον ανασχηματισμό!) Οι ανοησίες περί δήθεν προδοτών και δηθεν συνεπών αγωνιστών θα προκαλούσαν θυμηδία σε κάθε άλλη περίπτωση αν δεν ήταν ταυτόχρονα βαθύτατα διαχαστικές, εκτός πραγματικότητας και επικίνδυνες για τον τόπο.

 

Του Θανάση Θεοδώρου