ΣΤΑ ΥΨΗ ΕΚΤΙΝΑΖΕΤΑΙ Ο ΤΖΙΡΟΣ

 

Το προφίλ των εκδιδόμενων γυναικών, των πελατών και οι «ταρίφες» του πληρωμένου έρωτα

 

Σε δυσθεώρητα ύψη βρίσκεται ο τζίρος από την πορνεία στην Ελλάδα, που φτάνει τα 600 έως 620 εκατ. ευρώ ετησίως. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της πρόσφατης ερευνητικής μελέτης που διεξήχθη από την «PRAKSIS» σε Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Κομοτηνή, Ιωάννινα, Λάρισα, Πύργο και Πάτρα, με τη λήψη 70 συνεντεύξεων από εκδιδόμενες γυναίκες και 30 συνεντεύξεις από πελάτες, καθώς και συζήτηση με θεσμικούς φορείς, ΜΚΟ και μεταναστευτικές κοινότητες, η πλειονότητα των εκδιδόμενων γυναικών που συμμετείχαν στην έρευνα ανήκαν στο ηλικιακό φάσμα 26-35 (37 από τις 70). Οι χώρες καταγωγής τους είναι η Ελλάδα (20), η Ρουμανία (20), η Νιγηρία (8), η Αλβανία (7) και η Βουλγαρία (7).
Είκοσι (20) μία από τις ερωτώμενες είναι απόφοιτες Δημοτικού, 19 απόφοιτες Γυμνασίου και 17 Λυκείου, ενώ στη χώρα προέλευσής τους εργάζονταν είτε ως ανειδίκευτες (23) ή ήταν άνεργες (14) και στη συντριπτική πλειονότητά τους (58) είχαν ετήσιο εισόδημα χαμηλότερο από 5.000 ευρώ.
Οι 40 από τις γυναίκες βρήκαν τη δουλειά μέσω γνωστών ή φίλων, και οι 27 δήλωσαν ότι μπήκαν στο επάγγελμα λόγω επαγγελματικών υποσχέσεων που τους δόθηκαν.
Οι 41 έχουν σκεφτεί να αλλάξουν επάγγελμα και οι 51 δήλωσαν ότι θα αποχωρούσαν αν μπορούσαν από το επάγγελμα αυτό.
Οι 30 έχουν ήδη προσπαθήσει στο παρελθόν να αποχωρήσουν από την πορνεία. Σε ερώτηση για ποιο λόγο δεν κατάφεραν να αποχωρήσουν από την πορνεία οι 25 αναφέρθηκαν στην έλλειψη κινήτρου και οι 7 σε εξαναγκασμό με βία.

ΤΟ ΠΡΟΦΙΛ ΤΩΝ ΠΕΛΑΤΩΝ
Το προφίλ των πελατών όπως προέκυψε από την έρευνα, είναι άντρες 26-35 ετών (20 από τους 30), απόφοιτοι ανώτατης εκπαίδευσης (13) ή λυκείου (10), καταγόμενοι από την Ελλάδα (29), ιδιωτικοί υπάλληλοι (14) ή ελεύθεροι επαγγελματίες (9), άγαμοι (17) και με εισόδημα από 5.000 έως 10.000 ευρώ ετησίως (13).
Οι 12 από αυτούς είχαν πληρωμένες συνευρέσεις τέσσερις φορές ανά μήνα και οι επτά δύο φορές ανά μήνα. Για τους 28 κριτήριο επιλογής για την εκδιδόμενη αποτελεί ηλικία με προτίμηση στις ηλικίες 26-30 (12) ή 18-25 (9).
Στην Αθήνα σήμερα υπάρχουν περίπου 525 οίκοι ανοχής, εκ των οποίων νόμιμα λειτουργούν τουλάχιστον 10 και μέχρι στιγμής, έχουν χαρτογραφηθεί 91 στούντιο στην ευρύτερη περιοχή του κέντρου.
Γυναίκες εκδίδονται και μέσω μικρών αγγελιών και σε ξενοδοχεία, ενώ ένας πολύ μικρός αριθμός κινείται μέσω Διαδικτύου. Υπάρχουν επίσης περίπου 700 πόρνες πολυτελείας. Ο κύριος όγκος των γυναικών δουλεύει στους δρόμους: πλατεία Κολιάτσου, Αμερικής, Βάθη, Κουμουνδούρου, Βουκουρεστίου, Πειραιώς.
Στο κέντρο της Αθήνας υπάρχουν 6.500 θέσεις όπου εκδίδονται οι γυναίκες, ενώ υπολογίζεται ότι το 2012 εκδόθηκαν 17.000 γυναίκες και το 2014 περίπου 18.500 (12.000 σε όλη την Αθήνα και 6.500 εκδίδονται στην υπόλοιπη Ελλάδα). Οι πελάτες στην Αθήνα ανέρχονται, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις, σε 550.000.

«ΜΙΣΘΩΜΑΤΑ»
Σε ό,τι αφορά τα «μισθώματα» τον καιρό του μνημονίου παρουσιάζεται πτώση. Συγκεκριμένα, σε σχέση με το 2009, εκτιμάται ότι έχουν πέσει κατά 20% με 50%.
Για την ακρίβεια από 5 έως 30 ευρώ, ενώ έχουν εντοπιστεί τιμές που φτάνουν στα 50 ευρώ. Το πιο εντυπωσιακό είναι ότι μετά το ξέσπασμα της κρίσης μπορεί κάποιος ακόμα και με 5 ευρώ να συνευρεθεί με μια κοπέλα στον δρόμο για 15 λεπτά. Συνήθως σε αυτού του είδους την πορνεία οι τιμές κινούνται γύρω στα 20 ευρώ.
Στους οίκους ανοχής οι τιμές ανεβαίνουν κι ο χρόνος… χρήσης της κοπέλας μειώνεται: ο πελάτης πληρώνει 30 ευρώ για τρία λεπτά. Στα στούντιο ο χρόνος είναι μεγαλύτερος: για 50-100 ευρώ ο πελάτης -ή το ζευγάρι- μπορεί να έχει την κοπέλα για μια ώρα. Όταν γίνεται λόγος για πόρνες πολυτελείας, οι τιμές ανεβαίνουν ιλιγγιωδώς: για να συνοδεύσει απλώς τον πελάτη σε κοινωνική έξοδο η πόρνη θα χρεώσει 100-200 ευρώ και για να κάνει σεξ μαζί του 500.

---------------------------------------------
Τα θύματα του trafficking
Από τα στοιχεία για τα έτη 2013, 2014 και τις αρχές του 2015 προκύπτει ότι τα θύματα του trafficking προέρχονται κυρίως από το Μπαγκλαντές, τη Ρουμανία και τη Βουλγαρία, ενώ οι ανήλικοι, ηλικίας κυρίως 16-18 ετών κατάγονται κυρίως από τη Ρουμανία, την Αλβανία και το Μπαγκλαντές.
Από την άλλη πλευρά, οι δράστες είναι κυρίως Έλληνες, Βούλγαροι, Αλβανοί και Ρουμάνοι.
Η χρήση βίας εξακολουθεί να είναι μέσο στρατολόγησης των θυμάτων από τους θύτες, αλλά η εκμετάλλευση αρχίζει να γίνεται και με άλλους τρόπους που αφήνουν λιγότερα ίχνη, όπως η κατοχή εγγράφων τρίτων προσώπων και η μεταφορά χρηματικών ποσών.
Από την άλλη καταγράφεται μια πτώση στην ένταση του φαινομένου, καθώς το 2010 καταγράφηκαν 62 υποθέσεις, το 2011, 35 υποθέσεις, το 2012, 46 υποθέσεις, το 2013, 37 υποθέσεις και το 2014, 36 υποθέσεις

Council of Europe